Pilatesin Tarihçesi
Pilates, 1883 yılında Almanya’nın Mönchengladbach şehrinde doğan Joseph Pilates tarafından tasarlanmıştır. Bu egzersiz sistemi, insan zihnini ve vücudunu güçlendirmek amacıyla geliştirilmiştir. Joseph Pilates, 20. yüzyılın ilk yarısında zihinsel ve fiziksel sağlığın birbirine bağlı olduğuna inanarak, insanları daha sağlıklı hale getirmeyi hedeflemiştir.

Joseph Pilates’in gençliği Almanya’da geçmiştir. Bu dönemde, o dönemdeki fiziksel eğitim yöntemlerini öğrenmiş ve uygulamıştır. Bu deneyimlerden yararlanarak kendi egzersiz sistemini geliştirmiştir. Pilates, kültür fizik hareketleri ve hayvanların hareketlerini inceleyerek egzersizler yaratmış ve özel aparatlar kullanmaya başlamıştır. Aynı zamanda, bu egzersizlerin omurga hastalıklarını tedavi edebileceğini iddia etmiştir. Pilates’in geliştirdiği bu sistem, “düzeltici egzersiz” veya “tıbbi jimnastik” olarak da adlandırılabilir.
Joseph Pilates, “Hayata Dönüş” (1945) ve “Düzeltici Egzersiz Sistemi” gibi kitaplarını yayınlamıştır. Bu kitaplar, Pilates’in eğitim yöntemini ve beden eğitimi felsefesini kapsamaktadır.
Pilates’in ilk öğrencileri çoğunlukla dansçılardan oluşuyordu. Bu öğrenciler, Pilates’in yöntemini öğrenip stüdyolar açarak bu sistemi yaymaya başlamışlardır. Bu öğrenciler, “The Elders” (Büyükler) olarak bilinir. En tanınmış isimler arasında Romana Kryzanowska, Kathy Grant, Jay Grimes, Ron Fletcher, Maja Wollman, Mary Bowen, Carola Treir, Bob Seed, Eve Gentry, Bruce King, Lolita San Miguel ve Joseph Pilates’in yeğeni Mary Pilates yer almaktadır. Modern Pilates stilleri, geleneksel ve çağdaş olmak üzere, bu ilk nesil öğrencilerin öğrettikleri yöntemlere dayanarak gelişmiştir.
Başlangıçta Pilates, yalnızca özel stüdyolarda uygulanan bir yöntemdi. Ancak zamanla Pilates, toplum merkezleri, spor salonları ve fizyoterapi merkezlerinde de uygulanmaya başlanmıştır. Ayrıca, Pilates’in popülerliğiyle birlikte, Yogilates ve Tangolates gibi yeni sistemler de geliştirilmiştir. Tangolates, Pilates’in core stabilitesini, Tango’nun koordinasyonu ve akışkan hareketleriyle birleştiren bir yöntemdir.